Steun

Abdij Roosenberg

01/07/15 - Over de vloer - Hans van der Laan

Het was een grote wens… Cecilia Aerts 92 jaar : Nooit te oud om nog nieuwe ervaringen te beleven.

“Het was een grote wens om nog eens de sfeer van een abdij te beleven. Een eerste poging, om ‘witte donderdag’ te Westvleteren door te brengen lukte niet omwille van ‘overbevolking’ op dat moment tijdens de goede week. Het uitstel heeft niet lang geduurd. Dank zij een vriendin van Hilde (ergo oker) kwam het bericht voor een dag in de abdij Roosenberg te Waasmunster.

In de voormiddag kregen we een uiteenzetting door architecte Caroline Voet, gespecialiseerd in het werk van Hans Van der Laan, architect van de abdij. In de namiddag : een nadenken met Marc Colpaert, thuis in de abdij en cultuurfilosoof.

Wie nu denkt dat we in een sfeer van engheid en beslotenheid terechtkwamen, zit er totaal naast. We beginnen de dag met het bekijken van de architectuur : eerst buiten, dan binnen. Het is als het ware een ‘ervaringsspanning’ die de architect opbouwt : je voelt een diepe belevenis. Licht en duisternis wisselen elkaar af. De abdij is zo gebouwd dat er door een aantal ingrepen, je in de ervaring gaat van diepere belevenis. Alles is verstild en in harmonie met elkaar : ook de meubels, de tuin, de pijen van de monniken. Over elke detail en de betekenis ervan is nagedacht, over de dialoog van de architectuur op het monnik zijn.

In de namiddag konden we de gezangen van de zusters mee volgen. We kwamen nadien samen in de bibliotheek om te luisteren naar Marc Colpaert. Hij vertelde hoe godsdiensten zich vandaag tov elkaar profileren en hoe we als mens in deze wereld kunnen leven. Misschien is hier één citaat in onze context van een WZC van toepassing : ‘hoe meer je anderen tot hun recht laat komen, hoe meer je zelf ook tot je recht komt.’ En toen kwam er nog een verrassing. Zuster Trees bracht de koffie en zette zich mee aan tafel. Een warme vrouw met een open geest en naar de wereld gericht. Samen met een groep leken zet zij de deur open naar de wereld en ze denken samen na over een nieuwe toekomst. Het was voor ons een dag van stilte, maar even goed van ‘openbreken’, een dag die ons vrijheid gebracht heeft.” Cecilia Aerts (92 jaar) en Hilde Rommel.

Lees meer: www.vanderlaanstichting.nl/home/